Braki w uzębieniu mogą przytrafić się nie tylko dzieciom. O ile bycie „szczerbatym” z powodu wymiany zębów mlecznych na stałe, jest procesem jak najbardziej naturalnym, o tyle brak nawet jednego zęba w dorosłym życiu przysparza zdecydowanie więcej problemów. Jak sobie z nimi poradzić, by uniknąć efektu domina, czyli utraty kolejnych zębów? Poznaj możliwe sposoby.

Po pierwsze: implanty

Implanty są uznawane za najlepszy sposób na uzupełnienie braków w uzębieniu, ponieważ umożliwiają zachowanie naturalnej anatomii. Implant to tytanowa śruba naśladująca korzeń zęba, która wprowadzana (wszczepiana) jest w miejscu po usuniętym wcześniej zębie. Warto wiedzieć, że wszystkie korony protetyczne oparte na implantach są „dwuczłonowe”: wewnętrzna – tzw. czapeczka, odpowiedzialna jest za wytrzymałość, może być wykonana ze stopu metali lub z tlenku cyrkonu. Na nią z kolei nakładana jest porcelana, imitująca naturalną koronę zęba. Metoda ta nie wymaga szlifowania sąsiednich zębów, jak w przypadku innych uzupełnień, a dodatkowo pozwala na zamocowanie uzupełnień zdejmowanych. Co ważne – implanty spełniają taką samą funkcję jak zęby stałe, nie stanowią dla pacjenta żadnego ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu. Są trwałym i stabilnym uzupełnieniem braków. Jednak nie należy zapominać o tym, że jest to metoda wymagająca długiego czasu leczenia (około pół roku) i wysokich nakładów finansowych. 

Dla kogo mosty protetyczne? 

Most protetyczny to kolejna z metod pozwalających na uzupełnienie braków zębowych. Jest to rozwiązanie stałe, możliwe do zastosowania tylko wtedy, gdy można go oprzeć (po obu stronach) na zdrowych, oszlifowanych wcześniej zębach pacjenta lub wkładach koronowo-korzeniowych zamocowanych w korzeniach zębów, które były wcześniej przeleczone kanałowo, a także na implantach. Mosty zbudowane są z minimum dwóch koron zębowych (opartych na filarach) i przęsła (czyli wykonanego z porcelany „zęba”, który imituje koronę utraconego wcześniej zęba). Oznacza to, że przęsło wraz z koronami stanowi nierozerwalną całość. Szkielet, czyli podbudowa korony i mostu może być wykonana zarówno z tlenku cyrkonu, jak i ze stopu metalu. Z kolei warstwa zewnętrzna, czyli korony, są wykonane z porcelany. Decydują o tym oczekiwania estetyczne i finansowe pacjenta. Praca nad założeniem mostów odbywa się w trakcie trzech wizyt. Na pierwszej lekarz dentysta przeprowadza badanie stomatologiczne i wykonuje zdjęcie. Na drugiej szlifuje zęby, mające pełnić rolę podpory i wykonuje dokładny wycisk oraz zakłada korony (lub most) tymczasowe w celu zabezpieczenia oszlifowanych zębów. Zaś na trzeciej cementuje most, jeśli ma on odpowiedni kolor i kształt. Wśród zalet tej metody należy wymienić: trwałość, wytrzymałość, a także funkcjonalność. Mosty protetyczne pozwalają na odbudowanie dużych przestrzeni w łuku, są doskonałą alternatywą dla protez wyjmowanych.

A może protezy ruchome?

Protezy ruchome to rodzaj najprostszego uzupełnienia zdejmowanego, którego największą zaletą jest bez wątpienia niewygórowana cena oraz krótki czas wykonania. Protezy ruchome są wykonywane przede wszystkim z materiałów akrylowych i osadzane na podniebieniu. Powinny być użytkowane wyłącznie w ciągu dnia, a na noc wyjmowane. Warto wiedzieć o tym, że protezy ruchome mogą być traktowane jako uzupełnienia tymczasowe, co oznacza, że w przyszłości mogą być wymienione na mosty lub implanty (oczywiście po spełnieniu istotnych kryteriów). Istotne jest również to, że protezy ruchome mogą uzupełniać brak zarówno jednego, jak i więcej zębów. 

Kolorowe, wzorzyste, z bohaterami bajek, większe, mniejsze…. Tak, wybór szczoteczki wydaje się być nie lada wyzwaniem! Mimo że szczoteczki są dostępne na polskim rynku od ponad 70 lat i przeszły długą drogę do obecnego kształtu, to jednak większe znaczenie dla zachowania prawidłowej higieny jamy ustnej będą miały inne parametry. Jakie? Dowiesz się, czytając poniższy artykuł.

Szczoteczki na co dzień

Na rynku dostępne są 2 podstawowe rodzaje szczoteczek manualnych – pęczkowe i wielopęczkowe. Szczoteczki pęczkowe to te, które są wyposażone w około 3 rzędy pęczków włosia na szerokość i około 6 pęczków na długość główki. Z kolei te wielopęczkowe mają około 5 rzędów pęczków na szerokość i około 10 na długość. W obu przypadkach ustawienie pęczków może być takie samo, tzn.: proste, naprzemienne lub w kształcie litery X. Warto pamiętać o tym, że w przypadku wątpliwości co do wyboru szczoteczki, możną tę kwestię skonsultować z lekarzem dentystą, który dodatkowo wskaże właściwe techniki mycia zębów, biorąc pod uwagę indywidualne wymagania pacjenta. 

Szczoteczki do zadań specjalnych

Szczoteczki specjalistyczne znajdują zastosowanie w przypadkach szczególnych, a mianowicie:

• po zabiegach chirurgicznych powinno się stosować szczoteczki tzw. pooperacyjne, czyli takie, które mają mniejsze główki oraz są bardzo miękkie, co zapobiegnie dodatkowym podrażnieniom;
• w trakcie leczenia ortodontycznego zaleca się stosowanie szczoteczek z właściwie wyprofilowanym włosiem (krótszy wewnątrz, dłuższy na zewnątrz), które pozwoli na dokładne czyszczenie przestrzeni międzyzębowych osobom noszącym aparat ortodontyczny;
• przy obnażonych szyjkach zastosowanie znajdą szczoteczki jednopęczkowe (jeden pęczek włosia umieszczony na szyjce), które są zalecane do szczotkowania pojedynczo każdego zęba;
• do implantów powinno się stosować szczoteczki jednopęczkowe (umożliwiające czyszczenie implantów od wewnątrz) oraz pęczkowe wąskie (umożliwiające szczotkowanie od strony policzków);
• w trakcie noszenia protez zastosowanie znajdą szczoteczki pęczkowe (pozwalające na czyszczenie zarówno dziąseł, jak i samej protezy) oraz spiralne (świetnie czyszczą wewnętrzne części protez);
• pacjentom z koronami i mostami dentystycznymi zaleca się zastosowanie szczoteczek międzyzębowych, które charakteryzują się niewielką średnicą szczotki (do 8 mm), ponieważ są przeznaczone do czyszczenia szczelin pomiędzy  zębami. Składają się z uchwytu i czyścika (wymienna końcówka przypominająca szczotkę do mycia butelek), który pozwala na skuteczniejsze czyszczenie zębów niż nici dentystyczne. 

Istotne parametry

Aby wybrać właściwą szczoteczkę manualną, to w zależności od wieku danej osoby i stanu jej uzębienia, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na twardość włosia szczoteczki. Wyróżnia się szczoteczki twarde (średnica włosia: 0,25-0,30 mm) zalecane osobom, które mają zdrowe dziąsła, a jednocześnie są miłośnikami używek takich jak: kawa, herbata czy papierosy; szczoteczki średnie (średnica włosia: 0,20-0,25 mm) najczęściej zalecane dla zdrowych dziąseł oraz szczoteczki miękkie (średnica włosia: 0,18-0,20 mm) dedykowane osobom z delikatnymi dziąsłami. Ponadto warto zwrócić uwagę na materiał, z jakiego zostało wykonane włosie, z zaznaczeniem, że najlepsze jest włókno syntetyczne, które jest trwałe i nie wchłania za dużo wody. Co jest jeszcze istotne podczas wyboru szczoteczki? To między innymi: 

• rozmiar główki – długość do 30 mm dla dorosłych i nie więcej niż 10 mm dla dzieci oraz szerokość do 15 mm dorośli i 10 mm dla dzieci;
• rączka szczoteczki – około 15 cm dla dorosłych i 10 cm dla dzieci; oprócz odpowiedniej długości i szerokości warto zwrócić uwagę również na to, czy została wykonana z dodatkiem materiału antypoślizgowego, dzięki czemu używanie takiej szczoteczki będzie wygodniejsze; 
• liczba włókien – średnio około 2000 włókien; im gęstsze włosie, tym możliwe dokładniejsze czyszczenie;
• szyjka – właściwie wyprofilowana oraz elastyczna (oznacza to, że powinna się uginać pod naciskiem).

Warto dodać, że firmy produkujące szczoteczki manualne dokładają wszelkich starań, aby zachęcić potencjalnych klientów do wyboru ich produktu i  w związku z tym stosują dodatkowe funkcjonalności, takie jak: powierzchnia do czyszczenia języka, osłona na główkę szczoteczki czy gumowe przyssawki.

Płukanki do higieny jamy ustnej

Znakomitym uzupełnieniem dla codziennego szczotkowania i stosowania nici dentystycznej są płukanki. Uważane są wręcz za niezbędne w zachowaniu kompleksowej higieny jamy ustnej. Wśród nich wyróżnia się wiele rodzajów: antybakteryjne, odświeżające itp. Więc którą z nich wybrać? Dowiedz się, na co warto zwrócić uwagę przy zakupie płukanki!

Po co stosować płukanki?

Czy wiesz, że samo szczotkowanie oczyszcza Twoją jamę ustną tylko w pewnej części? Żeby oczyścić ją w 100% niezbędne jest zastosowanie płynu do płukania, który jest nieoceniony w utrzymaniu czystości całej jamy ustnej (m.in. usuwa resztki jedzenia). Po drugie płukanie pozwoli na usunięcie bakterii znajdujących się na zębach i dziąsłach. Działa nawet w miejscach trudno dostępnych! Po trzecie będzie on miał działanie odświeżające – w szybki sposób zapewni Ci świeży oddech. Warto zatem pamiętać, że codzienne stosowanie płynu to nic innego jak krótki zabieg przynoszący długotrwały efekt. Poza tym płyn świetnie sprawdzi się w sytuacji, kiedy nie ma możliwości umycia zębów przy użyciu szczoteczki i pasty. 

Częstotliwość stosowania

Płukanki należy stosować w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przyjęło się uważać, że powinno się z nich korzystać 2 razy dziennie, po myciu zębów (jedno płukanie działa do kilku godzin). Dodatkowe wstrzymanie się na około 2 godziny od picia i jedzenia zdecydowanie poprawi ogólny stan higieny jamy ustnej. Szczegółowe informacje co do częstotliwości używania płukanki są umieszczane na etykiecie produktu, warto się z nimi zapoznać i stosować zgodnie z zaleceniami. Istotne jest to, aby używać go systematycznie! 

Płukanki nie tylko antybakteryjne

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów płukanek dedykowanych określonym potrzebom. Wybór tej najbardziej właściwej (dostosowanej do stanu jamy ustnej) warto skonsultować ze stomatologiem. Wyróżnia się płukanki:

• antybakteryjne – pozwalają na usunięcie bakterii zarówno z powierzchni zębów, jak i dziąseł; zawierają w swoim składzie chlorheksydynę – jest to środek chemiczny zwiększający działanie antybakteryjne płukanki nawet do 8 godzin (chlorheksydyna oddziela płytkę bakteryjną od powierzchni zęba, jednocześnie hamując wzrost bakterii);
• odświeżające – kilkadziesiąt sekund płukania pozwoli na odświeżenie całej jamy ustnej i zwalczenie nieprzyjemnego zapachu;
• z fluorem – chronią zęby przed szkodliwym działaniem kwasów, polecane są szczególnie dla pacjentów z wysokim ryzkiem próchnicy; należy je stosować codziennie w następującej dawce: jednorazowo 10 ml 0,05% fluorku sodu (NaF);
• wybielające – niwelują przebarwienia;
• dla pacjentów z problemami przyzębia – zmniejszają stan zapalny, a także przeciwdziałają paradontozie; 
• dla zębów nadwrażliwych – z dodatkiem np. aminofluorku; tego rodzaju płyny mają korzystne działanie (kojące i łagodzące) na wrażliwe dziąsła. 

Warto pamiętać o tym, że płyny do płukania cechują się wysoką skutecznością i są coraz częściej stosowane przez pacjentów. 

Istotne czynniki

Jeśli już zdecydowałeś się na konkretny rodzaj płynu do płukania jamy ustnej, to zwróć uwagę na dodatkowe czynniki. Jednym z nich jest sprawdzenie, czy płukanka zawiera środek stabilizujący, jakim jest alkohol. Jest to składnik występujący w wielu dostępnych płynach (w stężeniu od 4% do 27%). Wówczas taki środek będzie niewłaściwy dla dzieci, kobiet w ciąży czy osób z suchością jamy ustnej. Kolejnym ważnym elementem jest zwrócenie uwagi na zastosowanie płynu w aspekcie wykonania zabiegu stomatologicznego. Dotychczasowy środek może wywołać dodatkowe podrażnienia, dlatego warto przyjrzeć się składowi produktu. Istotne jest również to, czy wybrana przez Ciebie płukanka jest koncentratem (z którego należy sporządzić roztwór), czy jest to już właściwy do użycia środek.

Rybie ości, gałązki drzew, szczoteczki wykonane z sierści niedźwiedzia to początki akcesoriów, które służyły ludziom przed wiekami do czyszczenia uzębienia. Później pojawiły się szczoteczki manualne, aż w końcu rok 1939 przyniósł rewolucję – w Szwajcarii po raz pierwszy zaprezentowano szczoteczkę elektryczną (zasilaną baterią). Dlaczego współcześnie szczoteczki te cieszą się tak dużym powodzeniem?

Zalety

Szczoteczki elektryczne zapewniają skuteczną redukcję płytki nazębnej. Co istotne, ograniczają także zapalenie dziąseł w większym stopniu niż szczoteczki manualne. Niezaprzeczalną zaletą jest wygoda i łatwość użycia szczoteczek elektrycznych – nie wymagają tak dużego nacisku jak manualne. Okrągła główka dokładniej dopasowuje się do kształtu zęba, dzięki czemu łatwiej o doczyszczenie trudno dostępnych przestrzeni międzyzębowych. Do wygód należy zaliczyć także system monitorowania czasu szczotkowania (najczęściej są to dwie minuty). Niektóre szczoteczki mają również funkcję monitorowania siły nacisku. Tego rodzaju udogodnienia mają na celu poprawę skuteczności szczotkowania. Warto dodać, że główki omawianych szczoteczek są wymienne, dzięki czemu z jednej szczoteczki może korzystać kilka osób. Zatem oprócz wygody, istotny jest także aspekt ekonomiczny. 

Zasada działania

Szczoteczka elektryczna zbudowana jest z dwóch podstawowych części: wyprofilowanej rączki (w jej wnętrzu umieszczone są wbudowane baterie, które należy ładować tak jak telefon), a także ruchomej główki (którą – tak jak szczoteczkę manualną – należy wymieniać co około 3 miesiące). Szczoteczki elektryczne symulują naturalne ruchy, jakie wykonuje użytkownik podczas szczotkowania zębów z tą różnicą, że szczoteczka wykonuje nawet do 40 000 ruchów na minutę. Przy zakupie szczoteczki istotne jest zwrócenie uwagi na czas jej pracy bez konieczności ładowania. Pamiętajmy o tym, że najważniejsze jest regularne używanie szczoteczki, dopiero wówczas możemy mówić o lepszej ochronie naszego uzębienia ze względu na rodzaj stosowanej szczoteczki – manualnej czy elektrycznej. 

Modele

Spośród dostępnych na rynku szczoteczek elektrycznych, można wybrać następujące modele:

• oscylacyjno-pulsacyjno-rotacyjne – mechanicznie usuwają nagromadzony osad; 
• ultradźwiękowe – oczyszczają zęby za pomocą fal dźwiękowych, wytwarzają fale do 1,6 Mhz częstotliwości;
• soniczne – oprócz ruchów pulsacyjnych, charakterystyczne dla szczoteczek sonicznych jest także emitowanie ultradźwięków (niesłyszalnych), które dokładnie usuwają bakterie, jednocześnie rozbijając płytkę nazębną. Działają w ten sposób, że fala, która jest emitowana przez dźwięk, wzbudza drgania we włóknach. Są bardzo dobrym rozwiązaniem dla osób z wrażliwymi dziąsłami. Charakteryzują się dużą efektywnością działania. 

Rodzaje końcówek

Najbardziej popularnymi rodzajami końcówek szczoteczek elektrycznych są okrągłe tzw. klasyczne, które czyszczą zęby w sposób obrotowy. Dostosowują się do każdego zęba. Inne to obrotowo-pulsacyjne, które oprócz tego, że obracają się w prawo i lewo, to dodatkowo wykonują ruchy dociskające. Biorąc pod uwagę kwestię włosia, warto wspomnieć o szczoteczkach wybielających (włosie twarde) oraz do zębów wrażliwych (włosie bardzo miękkie). Główki szczoteczek należy rozpatrywać także ze względu na układ włókien, np. jego rozmieszczenia pod odpowiednim kątem. Dla użytkowników aparatów ortodontycznych dedykowane są specjalne końcówki, tzw. ortodontyczne, które charakteryzują się włosiem z pustą przestrzenią w środku (zapobiega to niszczeniu się główki w kontakcie z zamkami aparatu). Kolejną propozycją dla osób z uzupełnieniami protetycznymi są szczoteczki jednopęczkowe, które dzięki specjalnemu rozmieszczeniu włosia, umożliwiają dokładne czyszczenie trudno dostępnych miejsc. Wśród rodzajów końcówek szczoteczek elektrycznych należy wspomnieć także o: wyposażonych w delikatne włosie końcówkach dla dzieci; przeznaczonych do masażu dziąseł końcówkach silikonowych oraz o nakładkach do czyszczenia języka.

Jak często słyszysz: Mamo / Tato, a dlaczego…? Dzieci zadają nawet kilkadziesiąt pytań na godzinę! Wśród nich pojawiają się również te o mycie ząbków: po co je czyścimy tak często? A czy Ty zastanawiasz się nad tym, dlaczego specjaliści zalecają codzienną, systematyczną pielęgnację jamy ustnej? Poznaj najważniejsze powody, dla których warto czyścić zęby regularnie!

Lepiej zapobiegać niż leczyć

Prawda stara jak świat, a nadal dla niektórych wydaje się być odkryciem. Regularne i prawidłowe mycie zębów, a także systematyczne wizyty u dentysty zmniejszają możliwość wystąpienia ubytków oraz kamienia nazębnego. Natomiast jeśli czyścimy zęby niedokładnie, za długo lub za krótko – przyczyniamy się do powstawania ubytków, związanych m.in. z nadwrażliwością, erozją szkliwa, próchnicą. Istotne jest dbanie o całą jamę ustną, czyli czyszczenie zębów z każdej strony zarówno z przodu, jak także od strony policzkowej tak, aby nie dopuścić do rozprzestrzeniania się bakterii. Pamiętaj o tym, że nawet niewielkie resztki jedzenia mogą przyczynić się do rozwoju próchnicy, która zniszczy szkliwo. Dlatego szczotkowanie uzupełnij nitkowaniem i stosowaniem płynu do płukania jamy ustnej. Ponadto postaraj się ograniczyć spożywanie kwaśnych napojów i podjadanie między posiłkami. 

Kamień nazębny

Kamień nazębny to zmineralizowana płytka nazębna, powstająca powyżej lub poniżej brzegu dziąsłowego. W związku z tym wyróżnia się dwa rodzaje kamienia nazębnego. Pierwszym z nich jest kamień nazębny naddziąsłowy, który może występować na wszystkich zębach i jest łatwy do wykrycia przez lekarza. Drugim rodzajem jest kamień nazębny poddziąsłowy, który odkłada się w obrębie kieszonek, poprzez co jest niewidoczny dla pacjenta i trudny do usunięcia. Aby zapobiec tworzeniu się kamienia, należy pamiętać o stosowaniu codziennych zabiegów higienicznych. Obecny już kamień może usunąć dentysta, wykonując skaling. Warto wiedzieć, że systematyczne usuwanie kamienia (1-2 razy w roku) w znaczny sposób obniża ryzyko wystąpienia różnego rodzaju chorób przyzębia. Z kolei nieusunięty w porę kamień nazębny jest nie tylko nieestetyczny, ale przede wszystkim ma szkodliwy wpływ na jamę ustną, może wywołać m.in. zapalanie dziąseł czy paradontozę. 

Nieświeży oddech mimo mycia zębów?

Dokładną przyczynę takiego stanu rzeczy ustalić pomoże dentysta, a to zapewni skuteczne zlikwidowanie tej przypadłości. Powodem nieświeżego oddechu mogą być zaniedbania w codziennej higienie, a także choroby ogólnoustrojowe. Dolegliwość może pojawić się również w momencie osłabienia układu odpornościowego, w okresach chronicznego zmęczenia czy przy źle leczonej cukrzycy. Skutkiem z kolei są próchnica oraz schorzenia dziąseł, a także trudności w życiu codziennym, tj. ograniczenie kontaktów z innymi osobami. 

Wpływ stanów patologicznych w jamie ustnej na organizm

Faktem jest, że zadbana jama ustna ma pozytywny wpływ na organizm. Okazuje się, że to, co dzieje się w jamie ustnej, może determinować przebieg m.in. chorób układu krążenia, pokarmowego, a nawet cukrzycy. Dlaczego? To właśnie w jamie ustnej buduje się odporność, ponieważ stwarza się w niej związek pomiędzy środowiskiem zewnętrznym i wewnętrznym organizmu. Poprzez przyjmowane produkty, w jamie ustnej dochodzi do rozpoznania antygenów własnych oraz cudzych (chodzi o związki, które nasz organizm ma tolerować albo odrzucać). Istotna jest także sama zdolność przyjmowania pokarmów, czyli rozdrabniania ich i trawienia. Osoby, które borykają się z poważnymi schorzeniami jamy ustnej, częściej mają cukrzycę, nadciśnienie czy występują u nich choroby przewodu pokarmowego. Dlatego tak ważne są regularne wizyty u dentysty oraz działania profilaktyczne, ponieważ wczesne wykrycie chorób jamy ustnej to nie tylko lepsze możliwości leczenia, ale także podniesienie jakości życia. To, jak dba się o jamę ustną w młodości, ma ogromny wpływ na jej stan w podeszłym wieku.

Czy wiesz, jaka jest najpopularniejsza choroba jamy ustnej? Biorąc pod uwagę statystyki, dotyczy ona ponad 90% dorosłych! Tak, mowa właśnie o próchnicy. Głównym czynnikiem wywołującym tę chorobę są bakterie występujące w jamie ustnej. Oznacza to, że próchnica jest bakteryjną chorobą zakaźną. Jak sobie z nią radzić i czy można jej uniknąć?

Drogi szerzenia się próchnicy

Pocałunek, korzystanie ze wspólnych sztućców, oblizywanie, próbowanie jedzenia z innego talerza czy używanie jednej szczoteczki do zębów to tylko nieliczne z przykładów możliwości zarażenia się próchnicą. Szczególnie jeśli wykorzystujemy przedmioty, które należą do osób niedbających zbytnio o higienę jamy ustnej. Co jeszcze warto wiedzieć o tej chorobie? 

Proces powstawania ubytków

Aby powstał ubytek próchnicowy, niezbędne są trzy czynniki:

• cukier;
• bakterie, a dokładnie: Streptococcus mutans i L. acidophilus;
• czas.

Nie ulega wątpliwości, że proces powstawania ubytków jest długotrwały. Rozpoczyna się od bakterii, którym – w codziennej diecie – dostarczamy pożywienie w postaci cukrów, obecnych w naszych pokarmach. Wówczas bakterie produkują kwasy, w wyniku czego spada pH w jamie ustnej. Dochodzi do demineralizacji (rozpuszczenie szkliwa przez kwasy co umożliwia drobnoustrojom wniknięcie w tkanki zęba). Jest to początkowy etap próchnicy, możliwy do zatrzymania poprzez właściwe doczyszczenie zakażonych miejsc oraz odpowiednią profilaktykę. Jednak w przypadku braku interwencji dochodzi do powstania próchnicy powierzchownej, do usunięcia której niezbędna jest wizyta u dentysty. Ten rodzaj ubytku jest trudny do rozpoznania przez samego pacjenta, stąd zalecane są co najmniej dwie wizyty kontrolne w ciągu roku. Jeśli na tym etapie próchnica nie zostanie wyleczona, następuje jej dalszy rozwój (nawet mimo dokładnego czyszczenia). Kwasy rozpuszczają kolejne warstwy tkanki zęba, co prowadzi do powstania próchnicy głębokiej. Jeśli nie zostanie ona usunięta w odpowiednim czasie, dochodzi do (bolesnego) zapalenia miazgi i wówczas niezbędne jest przeprowadzenie leczenia kanałowego. Pamiętaj zatem, że jeśli zauważysz u siebie nadwrażliwość na początku na słodkie, a później ciepłe i zimne pokarmy, nieświeży oddech czy widoczne przebarwienia, koniecznie zgłoś się do stomatologa. Są to pierwsze objawy próchnicy!

Sposoby zapobiegania próchnicy

Najważniejsza w zapobieganiu próchnicy jest… profilaktyka! Należy przez nią rozumieć codzienną, właściwą higienę jamy ustnej, czyli szczotkowanie zębów oraz korzystanie z płukanek i nici dentystycznych. Istotna jest także zbilansowana dieta (mniej słodkich przekąsek, więcej warzyw i owoców) oraz regularne wizyty u dentysty – minimum dwa razy w roku! Natomiast u młodszych dzieci niezbędne jest zadbanie o zęby mleczne. Zapobiegnie to przenoszeniu bakterii próchnicotwórczych z ust do ust. Co w sytuacji, gdy pojawią się pierwsze białe plamki na zębie? W początkowym etapie próchnicy, lekarz oczyści miejsca odwapnione a następnie nałoży preparat z fluorem (jest to tzw. remineralizacja). Natomiast chorobę w zaawansowanym stanie można wyleczyć m.in. za pomocą lasera. 

Nitkowanie zębów – dlaczego jest tak ważne i jak robić to prawidłowo

Prawidłowa higiena jamy ustnej to nie tylko szczotkowanie zębów. Nitkowanie zębów jest kluczowym elementem dbania o zdrowie dziąseł i zapobiegania próchnicy, ale wciąż bywa niedoceniane.

Choć szczoteczka do zębów pozwala usunąć większość płytki nazębnej, nie dociera do trudno dostępnych przestrzeni międzyzębowych. To właśnie tam gromadzą się resztki jedzenia i bakterie, które mogą prowadzić do próchnicy oraz chorób dziąseł, takich jak zapalenie dziąseł czy paradontoza. Regularne nitkowanie pozwala skutecznie usunąć te zanieczyszczenia, minimalizując ryzyko poważnych problemów stomatologicznych.

Techniki nitkowania zębów – krok po kroku

Nitkowanie zębów nie jest skomplikowane, ale wymaga stosowania właściwej techniki, by było skuteczne i bezpieczne dla dziąseł. Oto najważniejsze zasady:

1. Wybierz odpowiednią nić dentystyczną
Na rynku dostępne są rozne rodzaje nici dentystycznych, takie jak woskowane, niewoskowane, z fluorem czy nic typu tasma.
W codziennej higienie najlepiej sprawdzą się nici z fluorem zapewniąjące dodatkową ochronę przed próchnicą. W przypadku ciasnych przestrzeni między zębami wybierz nić woskowaną lub taśmę dentystyczną. Przy implantach lub aparatach ortodontycznych: sprawdzą się flossery, a przy wrażliwych dziąsłach wybierz taśmy dentystyczne lub nici smakowe.

2. Prawidłowe przygotowanie nici
Utnij około 40 cm nici dentystycznej i owiń jej końce wokół środkowych palców obu dłoni, pozostawiając między nimi odcinek o długości około 3–5 cm.

3. Technika przesuwania
• Delikatnie wsuń nić między zęby, unikając gwałtownego ruchu, który

mógłby uszkodzić dziąsła.

• Kiedy nić znajdzie się między zębami, utwórz literę „C”, owijając ją wokół jednego z zębów.

• Przesuwaj nić delikatnie w górę i w dół, docierając pod linię dziąseł. Powtórz czynność dla każdego zęba, używając czystego odcinka nici.

4. Unikaj błędów
Nie przesuwaj nici zbyt mocno ani nie wykonuj nią ruchów piłujących, ponieważ może to podrażnić dziąsła. Ważne jest również nitkowanie wszystkich przestrzeni międzyzębowych, w tym tych znajdujących się za ostatnimi zębami.

Jak prawidłowo używać nici dentystycznych?

Częstotliwość nitkowania jest równie ważna, co technika. Eksperci zalecają nitkowanie zębów przynajmniej raz dziennie, najlepiej wieczorem po ostatnim posiłku. Nitkowanie przed szczotkowaniem zębów pozwala skutecznie usunąć płytkę nazębną, dzięki czemu pasta do zębów może działać efektywniej.

Jeżeli masz trudności z używaniem tradycyjnych nici dentystycznych, możesz rozważyć zastosowanie szczoteczki dentystycznej, która skutecznie zastąpi nić, zwłaszcza w szerszych przestrzeniach.

Pamiętaj!
Nitkowanie zębów to prosty i jednocześnie niezbędny element codziennej higieny jamy ustnej. Prawidłowe i regularne stosowanie nici dentystycznych pozwala skutecznie chronić zęby i dziąsła przed próchnicą oraz chorobami przyzębia. Jeśli masz wątpliwości co do techniki nitkowania lub wyboru nici dentystycznych, skonsultuj się z dentystą, który pomoże dobrać rozwiązanie idealnie dopasowane do Twoich potrzeb.
Dbaj o zdrowie swoich zębów i dziąseł, ponieważ to inwestycja, która procentuje przez całe życie.

Rola rodzica w wyrabianiu właściwych nawyków higienicznych jamy ustnej dziecka

Drogi Rodzicu! Jak nikt inny, masz największy wpływ na ukształtowanie właściwych nawyków higienicznych jamy ustnej u swojego dziecka. I choć na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że walka z szerzeniem się próchnicy jest z góry przegrana, to jednak dzięki profilaktyce, możesz zabezpieczyć uśmiech Twojej pociechy!

Nie tylko szczotkowanie

Mycie zębów to podstawa właściwych nawyków higienicznych. Nauka szczotkowania zębów rano i wieczorem przez ok. 2 minuty powinna mieć miejsce już od najmłodszych lat dziecka (pierwszy ząbek = pierwsza szczoteczka). Z czasem warto wprowadzić do codziennej pielęgnacji nitkowanie przestrzeni międzyzębowych oraz płukanie jamy ustnej. Niebagatelną rolę ma także uczenie dziecka, że ostatni posiłek należy zjeść przed wieczornym myciem zębów, a później – w razie konieczności – pozwolić tylko na picie wody. Warto także zwracać uwagę na złe nawyki, czyli: wkładanie palców do ust (obgryzywanie paznokci), wykorzystywanie zębów jako narzędzi (odgryzanie czy otwieranie jakichś przedmiotów), a także zbyt długie żucie gumy. Każde z tych zachowań może prowadzić do wad zgryzu. Pamiętaj o tym, że wprowadzenie do codzienności dziecka odpowiednich nawyków higienicznych, zaprocentuje w przyszłości. Odpowiedzialność w dbaniu o zęby w dzieciństwie jest ważna, ponieważ zmniejsza ryzyko wystąpienia problemów w starszym wieku. Poza tym nie ulega wątpliwości, że zdrowie jamy ustnej dziecka zależy przede wszystkim od rodziców.  

O tym, jak ważne są odpowiednie nawyki żywieniowe

Równie ważna jak higiena jamy ustnej jest odpowiednia dieta. Czyli jaka? Taka, w której ograniczono węglowodany (będące świetną pożywką dla bakterii próchnicotwórczych). Warto wyjaśnić dziecku, jakiego rodzaju konsekwencje niesie ze sobą praktykowanie niewłaściwej diety. Z pewnością nie zaszkodzi, jeśli w tym temacie będziesz dobrym przykładem do naśladowania dla dziecka! Dlatego warto odstawić jedzenie „śmieciowe”, słodzone napoje oraz nie pozwalać sobie na podjadanie niezdrowych przekąsek. W zamian wprowadzić do codziennej diety owoce, warzywa oraz jogurty. Poprzez kolorowe koktajle owocowe, upieczone banany czy kawałki marchewki zamiast chipsów, możesz pokazać dziecku, że zdrowo nie znaczy nudno. Bądź kreatywny, udowodnij, że takie kombinacje nie tylko wyglądają apetycznie, ale także są smaczne! Zatem niech w Waszej kuchni znajdzie się miejsce na świeże owoce, surowe warzywa, ziarna oraz  produkty mleczne.

Walka z próchnicą

Próchnica zębów mlecznych to choroba, która dotyka coraz większą liczbę dzieci. Oprócz tego, że rozprzestrzenia się w błyskawicznym tempie, to wpływa także na wyrzynające się zęby stałe. Skuteczne leczenie jest możliwe jedynie wówczas, gdy regularnie kontrolujecie uzębienie w gabinecie stomatologicznym. Jest to działanie profilaktyczne, które pozwoli na wykrycie najmniejszych ubytków, a tym samym na zastosowanie nieinwazyjnego i bezbolesnego leczenia. Dodatkowym zabezpieczeniem pięknego uśmiechu są zabiegi profilaktyczne (m.in. fluoryzacja, lapisowanie, lakowanie).

Protetyka stomatologiczna zajmuje się rekonstrukcją i rehabilitacją narządu żucia. Przywraca pierwotne warunki zgryzowe, które wraz z upływem lat lub z powodu innych niekorzystnych zdarzeń, straciły swoją wartość funkcjonalną i estetyczną. Przez całe życie zęby narażone są na szereg szkodliwych czynników, które prowadzą do zmian w strukturze, w budowie i ilości naszego uzębienia. Dlatego też, po utracie zębów naturalnych lub po ich rozległym uszkodzeniu leczenie protetyczne staje się „kołem ratunkiem” dla utrzymania i przedłużenia młodego wyglądu i promiennego uśmiechu.

Korony zębowe

Leczenie protetyczne polega na trwałej i kosmetycznej odbudowie lub odtworzeniu brakujących zębów.

Zdobycze dzisiejszej stomatologii dają nam szeroki wachlarz możliwości zastosowania odpowiedniej metody dla danego przypadku.

Oferujemy Państwu najwyższej jakości korony porcelanowe, które odbudowują uszkodzonego zęba i dodatkowo chronią go przed próchnicą:

-Korony korony porcelanowe standardowe

-korony porcelanowe na złocie

-korony porcelanowe na cerkonie wysoce kosmetyczne

-korony pełnoceramiczne wysoce kosmetyczne

Mosty

Za pomocą mostów można w odbudować utracone zęby, pod warunkiem że przed i za luką znajduje się własny zdrowy ząb.

Jest to rozwiązanie kompromisowe, gdyż odbudowując utracone zęby musimy zniszczyć tkanki zdrowych zębów. W perspektywie czasu prowadzi do ich utraty.

Dlatego rozwiązanie implantologiczne jest najlepszym z możliwych rozwiązań, gdyż odbudowując brak uzębienia nie pogarszamy stanu zdrowych zębów.

Oferujemy:

– Mosty porcelanowe standardowe

– mosty porcelanowe na złocie

– mosty porcelanowe na cerkonie

-mosty adhezyjne

Protezy

Protezy to uzupełnienia ruchome (wyjmowane przez pacjenta)

– Szkieletowe – na metalowym lanym szkielecie z klamrami lanymi obejmującymi zęby –

klamry mogą być widoczne na stronie licowej zębów na zatrzaskach typu ceka-revax lub bredent

– wysoce kosmetyczne  – brak widocznego metalu nawet przy pełnym uśmiechu

– Akrylowe standardowe

– Akrylowe na miękkim podłożu – wyścielenie miękkim akrylem powoduje wzrost komfortu użytkowania i ogranicza możliwość powstawania otarć i odleżyn

Ósemki – po co są, czy i kiedy usuwać.

Ósemki, czyli zęby mądrości niestety nie dodają rozumu. Kojarzą się raczej z bólem i skomplikowanymi zabiegami u dentysty. Po co więc wyrastają i co robić, gdy ósemki są źródłem dolegliwości?

Trzecie zęby trzonowe, czyli ósemki, wyrastają jako ostatnie zęby, zazwyczaj miedzy 17. a 25. rokiem życia, a więc w okresie, w którym człowiek osiąga dojrzałość.

Stad właśnie ich popularna nazwa – zęby mądrości. U niektórych osób ich wyrzynanie może trwać nawet do 40. roku życia, u innych zaś nie pojawiają się wcale.

Ósemki – bolesny wynik ewolucji.

Wydaje się, że ósemki są całkowicie zbędne, ponieważ osoby, u których nie wyrosły, nie mają jakichkolwiek trudności z żuciem i rozdrabnianiem pożywienia. Natomiast u wielu ludzi, u których się pojawiły, są jedynie źródłem licznych problemów, zwłaszcza jeśli wyrzynają się w pozycji uniemożliwiającej właściwe spełnianie ich funkcji.

A to niestety zdarza się dość często. Zęby mądrości, jak pozostałe zęby trzonowe, służą do rozdrabniania i przeżuwania pokarmu. O ile jednak naszym czworonożnym przodkom były bardzo przydatne, obecnie tracą na znaczeniu.

Zmiany ewolucyjne w budowie szczęki spowodowały, że dziś ósemki z trudem się w niej mieszczą. A jeśli w łuku zębowym brakuje dla nich miejsca, często ich proces wyrzynania się nie przebiega właściwie – wyrastają częściowo w niekorzystnym położeniu albo też pozostają niewyrżnięte.

Tylko u niektórych ósemki wyrastają całkowicie i prawidłowo – wtedy są właściwie umieszczone w łuku i dobrze spełniają swoją funkcję.

Kiedy należy usuwać?

Decyzja o usunięciu zębów mądrości zależy w dużej mierze od wieku pacjenta oraz problemów, jakie te zęby sprawiają. Jeśli ósemka wyrosła w pełni, ale jest bardzo zniszczona przez próchnicę i w grę wchodzi leczenie kanałowe, warto pomyśleć o ekstrakcji – z racji anatomii zębów mądrości, jak również utrudnionego dostępu do nich odbudowa zęba nie jest łatwa i leczenie może być nieskuteczne.

Usunięcie ósemek zalecane jest także, gdy stłaczają one inne zęby (problem ortodontyczny), rosną krzywo lub wrastają w policzek. Kolejnym wskazaniem są częste stany zapalne dziąsła, które występują w przypadku zębów częściowo wyrżniętych.

Pod płatem dziąsła bowiem ciągle gromadzą się resztki pokarmowe i bakterie, powodując stan zapalny, który może być źródłem zakażenia dla całego organizmu.

W przypadku ósemek niewyrżniętych wiele zależy od ułożenia zęba. Jeśli np. ósemka położona jest koroną w kierunku siódemki lub uciska jej korzeń, to może nie tylko spychać pozostałe zęby, ale też wywołać powikłania w siódemce.

W najgorszym wypadku usuwa się wtedy oba zęby – i to niestety zdarza się często. A można tego uniknąć, regularnie odwiedzając stomatologa i kontrolując zęby mądrości – wtedy decyzję o ich usunięciu można podjąć, zanim pojawią się problemy.

Ósemki zatrzymane całkowicie

Zdarza się, że proces wyrzynania się ósemki zostaje zatrzymany. W tym przypadku ząb jest niewidoczny, ale znajduje się w dziąśle. Zwykle takie ósemki są źle ułożone, np. dolne często są w tzw. położeniu doprzednim – koroną w kierunku siódemki.

Wtedy naciskają na korzenie trzonowców, stłaczając pozostałe zęby. Jedynym sposobem, by sprawdzić ułożenie ósemek, jest wykonanie pantomogramu – zdjęcia rentgenowskiego szczęki. Daje ono sporo informacji o wzroście i rozwoju tych zębów.

Niekiedy w przypadku zębów całkowicie zatrzymanych wykonuje się germektomię (usunięcie zawiązków zęba). Ta metoda sprawdza się, gdy pomiary kostne i wzrostowe wskazują, że nie będzie miejsca na prawidłowy rozwój ósemki, a także gdy jest ona w niekorzystnym położeniu.

Zatrzymane zęby mądrości mogą dawać niespecyficzne objawy w postaci migrenowych bólów głowy, problemów ze stawami (odczuwane jako „przeskakiwanie” w stawie). Wokół takiego zęba może się również tworzyć stan zapalny albo torbiel.

Wyrywanie ósemek.

Usunięcie ósemki nie zawsze jest proste – wszystko zależy od ułożenia zęba. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Niekiedy po ekstrakcji koniecznie jest założenie szwów.

Po zabiegu istotne jest utrzymywanie operowanej okolicy w czystości i zapobieganie zakażeniu, dlatego przez dobę nie wolno palić papierosów, intensywnie przepłukiwać ust, czyścić zębów w pobliżu bolesnego miejsca.

Należy je natomiast chłodzić, np. przykładając zimny kompres do policzka, ssąc kostki lodu. Można też płukać usta ciepłą wodą z solą (łyżka na szklankę wody). Trzeba wykluczyć napoje z kofeiną i alkohol.

Nie wolno jeść twardych, wymagających żucia produktów, wskazane są tylko potrawy półpłynne (np. kasza manna, purée). Należy też powstrzymać się od oczyszczania nosa (zwiększenie ciśnienia w jamie ustnej może spowodować nadmierne krwawienie). Dyskomfort po zabiegu powinien ustąpić w ciągu kilku dni.

Jeśli jednak ból będzie się utrzymywał i nasilał, pojawi się obrzęk, krwawienie lub gorączka, trzeba jak najszybciej skontaktować się ze dentystą. 

Co robić po ekstrakcji.

Możemy podczas zabiegu nie czuć żadnego bólu, jednak jak tylko wyjdziemy z gabinetu pojawi się opuchlizna, a jak znieczulenie minie to i ból. Pojawia się również kilka innych problemów a mianowicie: co jeść, co pić i jakie środki przeciwbólowe wziąć. Poniżej przedstawiamy kilka porad i wskazówek, które pomogą ci przetrwać okres po zabiegu.

Po wyjściu od stomatologa udaj się do apteki. Wykup przepisane leki (stomatolog może przypisać antybiotyk, aby nie doszło do powikłań a rana się dobrze wygoiła). Środki przeciwbólowe (Ibum Max lub Ketonal – na receptę), Jeśli palisz – plastry Nicorette – po zabiegu nie wolno będzie ci palić przez co najmniej 72h.

Jeśli pojawi się opuchlizna, przykładaj woreczek z lodem. Mogą to być jednorazowe woreczki z lodem lub na przykład jakaś mrożonka. Przykładanie woreczka z lodem zmniejszy opuchliznę i stan zapalny. Dopóki

działa znieczulenie możesz czuć się nieco osłabiony. Dlatego najlepiej jest udać się do domu i położyć spać. Sen regeneruje organizm i przyśpiesza leczenie. Nie należy po wyrwaniu zębów planować żadnych zajęć. Najlepiej wziąć dzień wolny i zdecydowanie unikać pracy fizycznej.

Przez co najmnej 2 godziny po zabiegu wyrwania zęba mądrości nie należy nic pić i nic jeść. Po tym czasie zalecane jest jedzenie miękkich produktów jak: zimne jogurty, kleiki, rzadka galaretka, lody, sorbet, przemiksowane zupki oraz wszystko co miękkie.

Odradza się jedzenie i picie ciepłych rzeczy. Staraj się pić przez słomkę. Po posiłku przepłucz usta.

Zęby można umyć dopiero po 24 godzinach od zakończenia zabiegu.

Po umyciu zębów NIE wolno płukać wodą ust w normalny sposób, aby nie wypłukać skrzepu (co może spowodować powstanie suchodołu). Delikatnie nabierz wody do ust i ją wypluj.